Bucketlist

Ongeneeslijk maar gelukkig: Dankzij mijn bucketlist weet ik wat belangrijk is

Ongeneeslijk maar gelukkig: Dankzij mijn bucketlist weet ik wat belangrijk is

Ondanks kanker noemt jonge moeder Jette Vonk haar leven 'supertof'. Mede dankzij haar bucketlist. Dus roept ze met #mijnbucketlist anderen op er ook een te maken op bucketlist.nl. De hashtag is trending. "Ik wil niet zeggen hoe je moet leven, maar dit maakt mij gelukkig. Dat gun ik iedereen."

Pas 33 jaar was ze toen Jette in 2013 te horen kreeg dat ze borstkanker had. Ze dacht dat 'te kunnen fiksen', vertelde ze, maar acht dagen later hoorde ze dat de kanker was uitgezaaid. Levensverwachting: gemiddeld twee jaar. Haar zoontje Mac was pas een paar jaar oud. Hoe ga je dan verder?

"Je laat los wat je zelf dacht nog allemaal te moeten met je leven"

Eerst stortte ze in, ze voelde zich leeg. Maar er kwam een nieuwe dag. En nog één. Ik maakte een bucketlist. Eerst was dat gewoon een lijstje met dingen die ik nog wilde doen, vertelt ze nu. Maar daarmee leerde ik steeds beter mezelf kennen. Je wordt eerlijker over wat je echt belangrijk vindt.

En dat blijkt dan misschien heel anders dan de grootse plannen die je dacht te hebben, zoals de wereld redden. Je laat los wat de buitenwereld denkt over jouw leven, je laat los wat je zelf dacht nog allemdoaal te moeten met je leven.

Jouw bucketlist

De dingen die wel op haar lijst kwamen te staan: veel tijd doorbrengen met haar gezin, genieten van alledaagse dingen, maar ook: een ouderwetse Pinkpop beleven met haar oude vrienden, wonen op haar eigen boerderij, en schrijven, veel schrijven.

Dat, en meer, is haar allemaal gelukt. Het maakt haar blij, vertelt ze, ondanks haar situatie, en dat wil ze ook voor anderen. Daarom vroeg ze aandacht voor 'een icebucket-achtige-challenge', zij het iets minder koud en nat. Ze roept anderen op om met de hashtag #mijnbucketlist op social media zelf een bucketlist te maken.

Iedereen moet dat natuurlijk zelf weten. Ik wil niemand iets opleggen. Maar het is mooi als een ander daar net als ik mee geholpen is. Op het moment dat je je wensen uitspreekt, maak je al een eerste stap om je dromen waar te maken. Dat is de moeilijkste stap. Ik hoop dat mensen dat oppakken.

Dat doen ze, want er worden op social media als Twitter al heel wat bucketlists geplaatst. Mijn neef heeft de actie bedacht en het leek ons tof als Umberto het nog even wilde zeggen. Maar deze aandacht had ik niet verwacht. Daar ben ik zo dankbaar voor. Ik heb gevonden wat mijn ding is. Dat anderen daardoor ook geraakt worden, is heel mooi.

"Ik zette ook maar gewoon alles online. Dat anderen er iets aan hebben, geeft het leven meer betekenis"

Meer dromen

Vandaag komt Jettes boek uit, 'Als je dit leest ben ik er nog'. Dat boek stond ook op haar bucketlist. Dinsdag geeft ze het eerste gedrukte exemplaar aan haar zoontje Mac. "Waarop hij waarschijnlijk gaat zeggen: dit heb ik al lang gezien", lacht Jette. "Het is te gek dat ik het boek vast kan houden en kan ruiken. Ik ben er trots op, dit was echt mijn droom."

Nog iets om af te vinken dus, maar er staat nog genoeg op haar lijst. Bovendien: we zijn meer dan twee jaar verder en Jette leeft nog. De behandelingen hebben haar ziekte vertraagd. En dus is er tijd voor meer. "We gaan 'trouwen' met ons kind. Dat wil Mac graag. Mijn man en ik zijn dit jaar tien jaar getrouwd. Daarom geven we een groot feest waarop iedereen zijn trouwjurk of trouwpak aandoet. En dan trouwen we met Mac."

Uit het dal
Ook wil Jette nog een lied schrijven. "Niet op muziek, dat kan ik niet. Maar wel de tekst samen met een Nederlandse muzikant. Dat wil ik heel graag." En dus gaat Jette door. Opgewekt.

Natuurlijk baalt ze soms ook verschrikkelijk van haar ziekte. "Als ik aan de nare chemo zit, word ik down. Dan wil mijn lijf niet meer. Dan is het heel moeilijk om de moed erin te houden, maar ik weet: dat zijn periodes, daar kom ik weer uit."

Gerelateerde missies...

3917

Ga naar Boris